Het leven van Tamara met afasie

Het is bijna 20 jaar geleden toen Tamara op 11 januari 2006 een hersenbloeding kreeg. Dat was een heel bijzondere en vreemde dag, omdat het precies viel op het jubileum met haar man. Tamara was toen ook zwanger van haar tweede dochter. Het gebeurde toen ze op haar werk was als psycholoog. Dat was vlak bij het VU-ziekenhuis, waar ze vervolgens werd heen gebracht. Door meerdere complicaties heeft ze tot de geboorte van haar dochter op de afdeling neurologie gelegen. Van deze periode weet ze bijna niets meer, behalve het moment dat ze haar dochter in haar armen hield. Dat is haar nog altijd bijgebleven.

Revalideren

Vervolgens verbleef Tamara eerst 3 maanden in een verpleeghuis, omdat ze nog te zwak was om te revalideren. Daarna volgden anderhalf jaar bij Reade intern in Amsterdam. Daar moest ze alles opnieuw leren. In het begin kon ze alleen ‘ja’ en ‘nee’ zeggen en zelfs dat ging soms fout. Ze kreeg logopedie, zangtherapie, fysiotherapie, ergotherapie en noem maar op.

Eenmaal weer thuis kon ze een beetje praten en lopen. Haar man deed in het begin alles thuis. Tamara ging het eerste jaar naar logopedie in het Afasiecentrum in Amsterdam. Daarnaast ging ze ook nog 2 dagen per week naar de dagbesteding waar ze opnieuw leerde koken, naar afasie groepen en deed ze mee in de cliëntenraad.

Het leven nu

Tegenwoordig houdt Tamara zich met van alles en nog wat bezig. Zo doet ze mee aan de logopedie discussiegroep van het afasiecentrum in Amsterdam en maakt ze nog steeds deel uit van de cliëntenraad. Ze zingt al 14 jaar in een band de Meijblues, speelt in een toneelstuk over afasie en organiseert het Dinges evenement voor mensen met afasie en hun naasten. Dit wordt georganiseerd door 3 vrouwen met afasie en 4 logopedisten die samen het Afasie Events Dinges vormen (te vinden op de website: Afasie-Events.nl). Daarnaast volgt ze elke week Engels les met mensen die ook door hun problemen met taal door afasie hun Engelse taal kwijt zijn.

Haar kinderen zijn ondertussen al volwassen, de oudste studeert psychologie en de jongste studeert pedagogiek.

Hoe gaat het nu?

Het gaat goed met Tamara. Ze vindt het soms nog steeds oneerlijk wat er is gebeurd, maar ze heeft er nu vrede mee. Ze geniet van haar leven: haar kinderen, haar man, haar familie, haar vrienden en alle activiteiten die ze doet.

Tamara is altijd een doorzetter geweest en dat wil ze anderen ook meegegeven:

‘Geef nooit op’.

Het is belangrijk om niet na 1 jaar te denken dat het niet meer beter wordt. Er kan nog heel veel veranderen.

‘Ik heb er 10 jaar over gedaan en in die tijd heb ik nog heel veel kunnen leren en ik leer nog steeds.’

Tamara helpt ook mee om afasie bekender te maken.

Geef een reactie

maandag 04-05-2026

in categorie:

Geen reactie

Geef je reactie

Laatste reacties

Webshop

  • Bestel online voorlichting, spel- en oefenmaterialen, de Afasie Nieuwslezer, Top! 2Games, Top! Woordvinding en meer.

    Webshop

Als deelnemer heb je toegang tot

Steun Stichting AfasieNet
met een donatie

AfasieNet
Over cookies

We gebruiken cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. U gaat akkoord met onze cookies als u onze website blijft gebruiken.