De bokaal werd haar overhandigd door Harry Moeskops zelf, tijdens de Afasieconferentie 2026.
Uit de nominatie
Volgens het reglement blijven de personen die een nominatie aanbrengen voor de Harry Moeskops Bokaal zelf anoniem. Dit was de toelichting bij de nominatie van Judith:
Een van haar eerste praktische toevoegingen aan het werkveld is het boek: Afasie: diagnostiek en therapie dat zij samen met Petra Links en Roelien Bastiaanse in 1996 schreef. Dit heeft wellicht de basis gelegd voor het zeer bruikbare, recentere boek: Module specifieke therapie bij afasie in 2020.
Ze werkt al jarenlang bij het UMCG Revalidatiecentrum. Ze heeft altijd perfect door waar er in het werkveld behoefte aan is en speelt vervolgens hierop in door gericht therapiemiddelen en diagnostische instrumenten te ontwikkelen zoals de:
- DIAS
- TIAS
- STAPP
Instrumenten waar het gehele werkveld dagelijks gebruik van maakt!
De belangrijkste reden is echter dat zij haar hele werkzame leven steeds de brug wil en kan slaan tussen de wetenschap en de praktijk: waar heeft de logopedist behoefte aan en waarmee kan ze de persoon met afasie het beste helpen. Dit bereikt ze bijvoorbeeld door het schrijven van echt duidelijke artikelen zoals Neurale herstelmechanismen en herstel op gedragsniveau: “Therapeutische implicaties bij spraak- en taalstoornissen na een hersenletsel en Sources of evidence for the identification of deficits in linguistic processes in aphasia at the word-level: a model-based approach.”
Momenteel is ze coördinator Afasieteam Neurorevalidatiecluster (NRC) en daarnaast promovendus bij de RUG met het lopende PAI onderzoek (Proces georiënteerd Assessment Instrument) waarmee ze ook weer de logopedist en de klinische linguïst zo praktisch mogelijk wil ondersteunen in het afnemen van de juiste diagnostiek.
Daar komt bij dat ik haar zeer kundig vind, zeer makkelijk benaderbaar, snelle reacties bij vragen en altijd geïnteresseerd en openstaand voor nieuwe ideeën.