Blij
Eind augustus was altijd een beetje afscheid nemen van de zomer. Gedaan met meer vrije tijd en hallo extra werk. Begin september gaan de kinderen terug naar school om nieuwe dingen te leren en familie en vrienden te (her)kennen.
Zo was het vroeger.
Mijn aneurysma en afasie in 2023 betekenden het einde van mijn succesvolle carrière en mooi leven.
En nu?
Nu is het anders.
Ik ben al blij dat ik nog leef en dat ik mijn dochter Margo nog beter kan leren kennen.
Ik ben ook blij en nerveus dat jullie mijn blog gaan lezen.
Alle taal weg
Ik herinner me niet veel van de eerste zomer na mijn aneurysma en afasie-gevolg.
In de blog van Erwin schreef hij over zijn eerste bericht dat hij naar zijn vrouw en zoon stuurde toen hij wakker werd.
Dat verhaal ken ik.
Ik ben blij dat ik de memo’s heb van mijn eerste teksten die ik toen geschreven heb.
In mijn hoofd waren de teksten duidelijk, klaar en gestructureerd toen ik het schreef in het revalidatiecentrum.
Als ik het nu lees, begin ik te huilen.
Onzin, niet te lezen, raar geformuleerd.
Toen mijn man zei dat hij me zou helpen, had ik door hoe slecht mijn taal was.
Mijn Engels, mijn Nederlands, mijn Frans. Alles was weg.
Mijn talen voor ons gezin.
Mijn talen voor mijn job.
Geef je die afasie toe? Laat je het toe? Pik je het?
Ik niet.
Tweede zomer
Mijn werk kan ik niet meer opstarten, maar mijn taal wil ik niet laten gaan.
Twee jaar. Dat is de tijd die ik geïnvesteerd heb in mijn taal. Misschien wil ik opnieuw mijn traject van 2 jaar toelichten in een volgende blog. Dat kan relevant zijn om te weten wat mij wel/niet geholpen heeft in het ziekenhuis (post-its met kernwoorden zoals DAFALGAN), in het Belgische revalidatiecentrum “Inkendaal” (openheid over jouw verleden en toekomst), met de bibkindjes (6-9 jaar) van Denderleeuw (leren lezen op een andere manier in onze woonplaats in België), met mijn familie (eerlijkheid) en mijn waardevolle vrienden die me enorm geholpen hebben (liefde).
De tweede zomer in 2025 betekende heel veel. Dat is vooral belangrijk.
Podcast
Ik schreef enkele brieven voor mijn liefdes. Dat deed me deugd om mijn gevoelens beter te uiten.
En ik wou andere mensen ook helpen.
Daarom deed ik een podcast. Emilie Rei had een oma die ook worstelde met afasie.
Emilie vroeg andere mensen om hun afasie toe te lichten. Wat is het bij hen, hoe verbeteren ze hun taal, hoe kunnen ze anders communiceren? Met deze feedback kon Emilie met haar talent een waardevolle podcast maken met advies voor andere mensen. En vooral steun en hoop voor haar oma.
Ik stuurde haar een mail. Over ons verhaal en hoe mooi dat haar oma werd gesteund door haar kleindochter.
Emilie spendeerde hier 2 dagen met Raf, Margo en mij. Ze stelde vragen, we gaven antwoorden.
Heel eerlijk. Heel hard. Heel liefdevol.
(Luisteren? Dat kan hier)
Blogs
En nu ben ik aan de blogs begonnen. Een blog schrijven duurt drie keer zo lang als vroeger.
Vroeger heb ik honderden blogs geschreven. Nu niet.
Want als ik aan mijn blogs begin, zit er te veel in mijn hoofd dat ik wil vertellen via mijn gedachten, mijn stem, en mijn handen. Dat lukt me (nog) niet.
Dus vandaag houd ik het een beetje simpel.
Wat hebben wij echt gedaan deze zomer?
In juli gingen wij voor de eerste keer terug op reis! Voor mijn aneurysma zijn Raf en ik zijn getrouwd en gingen we naar de Dordogne in Frankrijk. Dit jaar zijn we opnieuw naar die streek geweest. Zalig – een week chillen, beetje wandelen, veel slapen, samen lekker koken, veel babbelen en naar filmpjes kijken.
Ik ben ook geslaagd voor mijn rijexamen en mag ik eindelijk na 2 jaar opnieuw zelf rijden. Voor mij was dat heel waardevol.
Ik kijk ernaar uit om bij mijn oude en nieuwe vrienden te gaan.
Spellen
In augustus heb ik onze favoriete spellen heel vaak gespeeld met mijn man en dochter om mijn persoonlijkheid te vinden:
- Othello – een spel dat focust op strategie. Het is belangrijk voor jouw communicatie. Ik merkte dat mijn hersenen blijven groeien en evolueren. (Dank je aan Astrid in Inkendaal om ons dit te leren!)
- Scrabble – Ik ging van 0 letters naar 3 woorden naar redelijk moeilijke gevallen. (Dank je Greet in Inkendaal om me hierin te stimuleren!)
- Triominos – Getallen blijven een uitdaging. Ik was goed in mijn zakencijfers, maar door afasie was dat weg. Ik hoop dat ik dit opnieuw kan stimuleren.
Lezen
Boeken kan ik nog altijd niet lezen. Mijn oog en mijn hersenen werken nog vaak tegen als ik volle bladzijden wil lezen.
Maar Graphic Novels? Die zijn echt een openbaring geweest.
Ik heb een verslaving aan de Hermelijn winkel in Aalst (Nelly <3) voor nieuwe graphic novels.
Kleine tip? Lees dan zeker deze “Soldaat-hovenier” door Joris Vermassen – prachtig! https://www.standaardboekhandel.be/p/soldaat-hovenier-9789493409699
Een beter leven
En op termijn wil ik later ook nog iets ontdekken voor mezelf en anderen.
Misschien zijn we op zoek naar een andere manier om onze taal opnieuw onze eigen taal te maken.
Heb je deze al gezien? www.depraatkameraad.be
Valt mijn motivatie op als jullie deze blog lezen?
Net zoals jullie heb ik tijdens de revalidatie veel miserie gezien en meegemaakt. Ik weiger hierin vast te zitten. (Een beetje zoals deze Heleen – https://www.hersenletsel.nl/blogs/ik-kijk-terug-naar-mezelf/)
Ik wil echt een beter leven. Voor mezelf. Voor mijn man, Raf. En voor onze dochter, Margo.
Ervaringen uitwisselen
Dus. Gaan we ervaringen uitwisselen en elkaar helpen?
Hoe was jouw zomer?
Wat speel je het liefst?
Welk boek (of graphic novel) raad je aan?
Welk afasie-spel verkies je?
Stuur me een mail en laat me weten wat je goed en slecht vond deze zomer. (staelsmaya@gmail.com)
Dan laten we het elkaar weten. Deal?
Maya