Blog Maya: Afasie – welke talen beheer(s) je?

Maya Staels kreeg twee jaar geleden afasie

door een aneurysma.

Maya was toen met haar man en 11-jarige dochter in Frankrijk.

Maya schrijft om de maand

over haar leven met afasie.

Deze maand schrijft zij over verschillende talen spreken met afasie

en over haar bezoek aan Auchan.

Begin van mijn herstel

Afasie is een probleem met taal.

Taal gebruiken en begrijpen gaat moeilijk.

Bij mij komt afasie door een aneurysma in het hoofd.

Ik was eerst Germaniste en hield van literatuur.

Ik werkte ook als bedrijfsmanager met veel aandacht voor duidelijke communicatie.

Na het aneurysma kon ik niet meer goed spreken.

Ik wist niet meer hoe ik woorden moest maken.

Mijn eerste woorden waren: “bloem” en “appel”.

Dat was het begin van mijn herstel.

Ik heb stap voor stap weer leren spreken.

Andere talen

Nederlands is mijn moedertaal.

Ik gebruik soms ook een dialect.

Ik vraag me af hoe het zit met mijn andere talen.

Kan ik die weer beter gebruiken en begrijpen?

Ik stel mezelf vragen:

Kunnen we dat? Let’s see? On y va?

Mijn antwoord is: we proberen het opnieuw.

Vroeger ging ik vaak met mijn gezin naar de Opaalkust in Frankrijk.

We gingen daar graag naar de Auchan voor boodschappen.

In 2023 kreeg ik daar een aneurysma.

In 2026 kreeg ik opnieuw een aanval, deze keer in België.

Daarna voelde ik mij heel slecht.

Ik zat diep.

Ik mocht een jaar niet autorijden.

Ik wist niet goed hoe ik verder moest.

Toch wilde ik weer vooruit.

Ik stelde mezelf vragen:

Wil ik terug naar Frankrijk?

Wil ik terug naar de Auchan?

Wil ik terug naar de plek waar het gebeurde?

Mijn antwoord was steeds: ja.

Contact met Auchan

Daarom nam ik contact op met de Auchan.

Samen met Raf ging ik terug.

Ik sprak Frans, ook al heb ik afasie.

Ik zei wie ik was.

Ik vertelde dat ik afasie heb.

En ik vroeg om hulp.

Het team van de Auchan was blij om mij te zien.

Ze dachten dat ik misschien was overleden.

Raf en ik konden hen bedanken.

Voor hun hulp.

Voor hun zorgen.

En voor hun steun.

We praatten samen.

We huilden.

We knuffelden.

Voor mij was dit een belangrijk moment.

Ik was daar ooit gevallen.

Nu stond ik daar weer op.

Ik wil verder

Het was zo een mooi gesprek.

We gaan dus terug naar de Auchan.

De volgende keer gaan we niet huilen.

En ik beloof ook dat ik de securityman die me gered heeft,

niet opnieuw ga doodknuffelen.

Ik ga hem gewoon de allermooiste glimlach geven.

 

Merci beaucoup, mes amis. À la prochaine!

Maya

 

P.S. Bienvenue chez les Ch’tis is altijd al onze favoriete, Franse film geweest.

P.P.S. Dit verhaal werd ook verteld in Frankrijk in de Auchan nieuwsbrief.

P.P.P.S. Wil je het volledige verhaal horen?

Luister naar deze podcast.

Of contacteer me om een afspraak te maken.

Geef een reactie

dinsdag 30-06-2026

in categorie:

Geen reactie

Geef je reactie

Laatste reacties

Steun Stichting AfasieNet
met een donatie