Identiteit na afasie in de vroege revalidatiefase

Na een beroerte met afasie verandert niet alleen het praten 💬 en begrijpen van taal.

Veel mensen ervaren ook veranderingen in zichzelf en hun leven.

🔍 In dit onderzoek keken we naar de vraag:

Hoe ervaren mensen met afasie veranderingen in hun identiteit in de eerste periode van revalidatie?

Werkvormen

Voor mensen met afasie kan het moeilijk zijn om gevoelens en gedachten onder woorden te brengen.

We gebruikten daarom naast gesprekken 💬 ook creatieve werkvormen 🎨, zoals collages.

👥 Wie deden mee?

22 mensen met afasie deden mee aan het onderzoek.

Zij waren zes tot acht weken aan het revalideren na hun beroerte.

Iedere deelnemer deed mee aan:

  • een individuele bijeenkomst met de onderzoeker;
  • en een vervolgbijeenkomst samen met een naaste.

🔍 Wat ontdekten we?

Alle verhalen van deelnemers waren uniek.

Toch ontdekten we in de verhalen een aantal terugkerende spanningen

die veel mensen met afasie voelden in de eerste periode van revalidatie.

 

ConnectieDisconnectie
Veel deelnemers voelden tegelijk verbondenheid en afstand in contact met anderen.

Zij voelden zich:

  • gesteund
  • erkend
  • en dichtbij anderen.

Zij konden zich ook:

  • alleen
  • onbegrepen
  • of anders voelen dan vroeger

 

ZelfregieRegieverlies
Veel deelnemers wilden:

  • zelfstandig blijven
  • en controle houden over hun leven.

Tegelijkertijd voelden zij zich afhankelijk van anderen.

Bijvoorbeeld doordat communiceren moeilijker was geworden.

 

Persoonlijke groeiLevend verlies
Sommige mensen ontdekten:

  • nieuwe krachten
  • en vonden het fijn dat zij meer tijd hadden dan vroeger.

Tegelijkertijd was er:

  • verdriet
  • en verlies om dingen die veranderd waren.

In de verhalen van de deelnemers klonken verschillende stemmen:

🌹 Positieve of helpende stemmen
🌵 Uitdagende stemmen

Waarom een rozenstruik

De resultaten van het onderzoek werden weergegeven als een rozenstruik.

De takken van de struik staan voor de spanningen die deelnemers voelden tijdens de revalidatie.

 

🌹 Rozen staan voor positieve of helpende stemmen zoals:

  • hoop
  • erkenning
  • positiviteit
  • focus op herstel

🌵 Doornen staan voor uitdagende stemmen zoals:

  • rouw
  • strijd
  • zorgen
  • afhankelijkheid

🌱 Knoppen staan voor:

  • onzekerheid over de toekomst
  • en de zoektocht

Sommige knoppen groeien uit tot een roos.

Andere blijven gesloten.

Waarom deze titel?

De titel van het artikel komt van een tatoeage van een roos van één van de deelnemers:

“Leave the thorn, enjoy the rose.”

Veel mensen vertelden dat het hielp om niet alleen te kijken naar wat moeilijk was, maar ook naar wat nog:

  • mooi
  • fijn
  • of belangrijk was in hun leven.

💡 Waarom is dit onderzoek belangrijk?

Dit onderzoek laat zien dat afasie niet alleen invloed heeft op taal 💬.

Afasie beïnvloedt ook:

  • het leven van mensen met afasie;
  • hoe zij zichzelf zien
  • en daarmee hun identiteit 👤.

Het onderzoek laat ook zien dat creatieve werkvormen 🎨 kunnen helpen wanneer praten moeilijk is.

🩺 Wat betekent dit voor zorgverleners?

Het is belangrijk om in de revalidatie naast:

  • taal
  • en communicatie 💬

ook aandacht te hebben voor:

  • identiteit 👤
  • en het persoonlijke verhaal van mensen met afasie.

Verhalen 💬 en creatieve werkvormen 🎨 kunnen hierbij helpen.

📄 Samenvatting van het artikel

Brinkman, R., Cardol, M., Neijenhuis, K., Luinge, M., & Leget, C. (2026). “Leave the Thorn, Enjoy the Rose” Identity Formation of People with Aphasia in the Early Rehabilitation Phase. Journal of Communication Disorders, 106627.

📖 Gratis online te lezen via:

“Leave the thorn, enjoy the rose” identity formation of people with aphasia in the early rehabilitation phase – ScienceDirect

Geef een reactie