Hulpvaardig
In huis probeer ik zonder stok te lopen.
Ik noem dit geen echt lopen.
Ik noem het soms aanstrompelen.
Mijn zoon zet de stok soms expres iets verder weg.
Mijn zoon zegt dan: ‘Goed oefenen, pap.’
Ik moet blijven oefenen.
Anders ga ik achteruit.
Buiten loop ik altijd met een stok.
Met de stok loop ik sneller.
Met de stok voel ik mij ook veiliger.
Tijdens het wandelen merk ik dat de meeste mensen willen helpen.
Soms gaat mijn telefoon tijdens het lopen.
Dan zet ik de stok tegen mijn been.
Dan pak ik mijn telefoon.
De stok valt dan vaak op de grond.
Ik kan de stok meestal zelf oppakken.
Toch komen vaak twee of drie mensen helpen.
Dat zijn mensen van alle leeftijden.
Dat zijn ook mensen met verschillende achtergronden.
Ik vind dat een fijne ervaring.
Begripvol
Ik denk dat mijn spraak best goed is teruggekomen.
Later op de dag word ik vaak moe.
Dan gaat mijn spraak vaak slechter.
In een winkel zeg ik soms dat ik een spraakprobleem heb.
Mensen reageren dan meestal met begrip.
Mensen nemen dan vaak de tijd.
Mensen blijven dan vaak ook geduldig.
Zelfs in een drukke supermarkt gaat dat vaak goed.
Mijn zoon heeft veel geduld.
Soms praat ik met mijn zoon over Stuk TV.
Dat gaat vaak makkelijker.
Een technisch verhaal uitleggen is voor mij vaak moeilijker.
Mijn zoon wacht dan rustig.
Soms moet ik daarvan lachen.
Dan raak ik soms de draad kwijt.
Toch komen mijn zoon en ik er samen altijd uit.
Mijn zoon is aardig en begripvol.
Mijn vrouw begrijpt mij vaak al snel.
Dat is voor mij erg fijn.
Ik verwacht dat niet van iedereen.
Parkeerkaart
Ik vroeg een parkeerkaart aan bij de gemeente.
Ik mocht de parkeerkaart ophalen in het gemeentehuis.
Ik moest daarvoor een pasfoto geven.
Een digitale pasfoto lukte niet voor mij.
Werken met een computer is nog moeilijk voor mij.
De gemeente stuurde een mail.
De mail kwam in de map met ongewenste mail.
Een medewerker van de gemeente Hoorn belde mij daarna.
Ik vertelde aan de medewerker dat praten soms moeilijk is.
De medewerker gaf mij alle tijd.
De medewerker zei dat een fysieke pasfoto genoeg was.
In het gemeentehuis werd ik die dag meteen geholpen.
Een baliemedewerker trok zelfs een nummer voor mij.
Daarna werd de parkeerkaart direct in orde gemaakt.
Ik kreeg ook hulp bij een digitale parkeerkaart.
Daardoor hoefde ik niets zelf op het internet te zoeken.
Ik kreeg ook informatie over België en Frankrijk.
Ik vond dat een heel fijne ervaring.
Ik voelde mij gehoord en begrepen.
Frankrijk
Ook in Frankrijk merkte ik veel begrip.
Mijn Frans is niet goed.
Dat was ook al zo voor de hersenbloeding.
Jantien helpt mij vaak in Frankrijk.
Na de hersenbloeding was ook veel vaktaal ineens weg.
Afgelopen vakantie waren Jantien en ik in Orléans.
Bij het Office de Tourisme werden Jantien en ik vriendelijk geholpen.
Een medewerker stuurde Jantien en mij door naar het juiste bureau.
Daar kregen Jantien en ik uitleg over het parkeerbeleid in Orléans.
Met mijn parkeerkaart mocht ik op officiële parkeerplaatsen staan.
Ik gebruikte soms ChatGPT om iets duidelijk te maken.
Dat was voor mij vaak de makkelijkste manier.
Thuis gebruik ik ChatGPT ook vaak.
Bij het schrijven wil ik toch vooral zelf schrijven.
Dat gaat langzaam.
Toch wil ik dat het mijn eigen verhaal blijft.
Soms kom ik ook onvriendelijke mensen tegen.
Dat is verdrietig.
Snel reageren is voor mij vaak moeilijk.
De juiste woorden komen dan niet meteen.
Toch merk ik dat de meeste mensen behulpzaam en begripvol zijn.
Orléans