Het leven van Jos (61) met afasie
De dag dat ik mijn herseninfarct kreeg
ligt alweer ver achter mij.
Het was op 21 juni 2021.
Ik kan mij die dag nog goed herinneren.
Dat is verleden tijd.
Nieuwe bladzijde
Nu leven wij alweer in september 2025.
Mijn gezondheid heeft eind vorig jaar een opdonder
gehad.
Door mijn diabetes, die ik altijd 1,5 noem,
heb ik nu diabetisch macula oedeem op
mijn rechteroog.
Elke vier weken moet ik naar het ziekenhuis voor een injectie in mijn oog.
Toch ga ik vrolijk door het leven, dat is mijn motto.
Zoals mijn oom zei altijd, “Elke dag begin je met een nieuwe bladzijde”.
Activiteiten
Voor mijn vrijwilligerswerk als koster bespreek ik alles met een medekoster.
Veelal via WhatsApp of door gesprekken te voeren.
Het gaat steeds beter, maar langzaam, wat betreft de communicatie.
Tevens werk ik samen met een groep technische mannen
die karweien opknappen.
Ik ben hun supervisor, maar ik wil zo graag wat doen.
Ik moet van de zijlijn toekijken.
Communiceren en schrijven
Er is verschil tussen communiceren en schrijven.
Bij communiceren moet ik wat langzamer praten
en soms wat kortere zinnen zeggen.
En anders uitbeelden of aanwijzen.
Schrijven is een vak apart.
Soms weet ik een woord niet te schrijven,
maar ik kan het wel zeggen.
Dat is lastig.
En moet ik een synoniem zoeken of helemaal een nieuwe zin bedenken.
Geduld
Terugkijken op het laatste jaar gaat het een stukje beter.
Maar het liefst praat ik met één persoon en niet met een groep.
En met afasie vergt communiceren eenmaal tijd.
Drie keer zoveel.
Kortom ik moet geduld hebben.
Er is een lange weg te gaan.