Het leven van Wilma (62) met afasie
Ik ben Wilma Sips (62 jaar)
Ik ben altijd een hardwerkende vrouw geweest.
Al op jonge leeftijd werkte ik in een groente- en fruitzaak.
Later kreeg ik de kans om mijn eigen groente- en fruitzaak te beginnen.
In combinatie met het opvoeden van drie kinderen had ik een
druk, maar vooral gezellig en mooi leven.
Tot donderdag 1 september 2011
Ik ben Wilma Sips (62 jaar)
Ik ben altijd een hardwerkende vrouw geweest.
Al op jonge leeftijd werkte ik in een groente- en fruitzaak.
Later kreeg ik de kans om mijn eigen groente- en fruitzaak te beginnen.
In combinatie met het opvoeden van drie kinderen had ik een
druk, maar vooral gezellig en mooi leven.
Tot donderdag 1 september 2011
Na een kleine operatie kreeg ik onverwachts een
herseninfarct in de linkerhersenhelft.
Hierdoor was de rechterkant deels verlamd.
Ik heb drie dagen kritiek op de intensive care gelegen
en hard gevochten voor mijn leven.
Gelukkig ging het daarna stapje voor stapje de goede kant op.
Na ruim vier maanden revalideren kon ik weer naar huis.
Wat was dat fijn!
Helaas was het voor mij nog steeds erg lastig om mij duidelijk te maken
door afasie.
Om mij te helpen bij het communiceren met anderen, kreeg ik een
spraakcomputer.
Deze gebruik ik nog steeds.
Het lukt mij om woorden en soms korte zinnen te maken.
Daarnaast gebruik ik mijn telefoon om foto’s te maken
van wat ik heb gedaan of gemaakt.
De foto’s helpen mij om hierover te vertellen
en maken het makkelijker om een gesprek te voeren.
Inmiddels woon ik al een aantal jaren in een zorginstelling.
Hier kan ik goed zelfstandig functioneren
en vind ik het fijn om creatief bezig te zijn tijdens de dagbesteding.