Het leven van Myrthe (31) met afasie
Ik ben Myrthe, 31 jaar en moeder van een meisje van vier.
Toen ik in verwachting was,
kreeg ik zwangerschapsvergiftiging.
Daardoor kreeg ik een hersenbloeding wat voor afasie zorgde.
Woorden vinden is moeilijk,
schrijven en lezen gaat bijna niet meer.
Mijn dochter Alice is 4 jaar.
Ze gaat nu naar de basisschool.
Dat is voor mij best spannend.
Het gesprek met de juf ging goed.
Maar ik vind het verdrietig dat ik zelf niet veel kan zeggen.
Mijn vriend praat daarom voor mij.
Op het schoolplein
Op het schoolplein praten ouders met elkaar.
Vroeger praatte ik ook heel graag.
Maar nu is dat moeilijk.
De andere ouders weten niet dat ik afasie heb.
Daardoor voel ik me soms alleen en onzeker.
Een speelafspraak
Alice heeft een vriendinnetje.
Ze heet Felina.
De moeder van Felina vroeg of de meisjes samen konden spelen.
Ik zei alleen: ‘Ja, leuk!’
Ik wilde graag meer zeggen.
Maar dat lukte niet.
Vertellen over mijn afasie
Op dinsdag helpt mijn familie mij vaak.
Mijn moeder gaat dan ook mee om Alice van school te halen.
Vorige week zagen we de moeder van Felina.
Samen met mijn moeder vertelde ik over mijn afasie.
Ik legde uit waarom ik korte zinnen gebruik.
Ik vond dat heel spannend!
Maar de moeder reageerde heel begripvol.
Nu durf ik Alice bij Felina te laten spelen.
Eerst op een dinsdag, als mijn familie er ook is.
Steeds een beetje meer durven
Mijn wereld wordt langzaam groter.
Ik durf steeds meer dingen zelf te doen.
Ik krijg meer zelfvertrouwen.
Natuurlijk mis ik het praten.
En ook het lezen en schrijven blijft moeilijk.
Maar één ding is niet veranderd:
Ik ben woorden kwijt.
Maar ik ben nog steeds dezelfde Myrthe!
Bekijk brochure
Bekijk brochure/inlegvel
