Het leven van Myrthe (30) met afasie
Ik ben Myrthe, 30 jaar en moeder van een meisje van drie.
Toen ik in verwachting was,
kreeg ik zwangerschapsvergiftiging.
Daardoor kreeg ik een hersenbloeding wat voor afasie zorgde.
Woorden vinden is moeilijk,
schrijven en lezen gaat bijna niet meer.
Stap voor stap vooruit gegaan
De afasie heeft mijn leven totaal veranderd.
Toch ben ik stap voor stap vooruit gegaan.
Ik ben gaan sporten.
Bewegen helpt me om sterker te worden
in mijn lichaam en in mijn hoofd.
Ik durf weer dingen alleen te doen:
naar de supermarkt, naar de kapper, de huisarts…
Ik breng mijn dochtertje naar de kinderopvang.
Voor de meeste mensen zijn dat gewone dingen,
maar voor mij zijn het mijlpalen.
Ze geven me zelfvertrouwen en maken mijn wereld groter.
Niet altijd makkelijk
Het is niet altijd makkelijk.
Ik hou van contact met mensen, daar leef ik van op.
Maar oude vrienden weten vaak niet goed
hoe ze met me moeten praten.
Dat maakt me soms eenzaam.
Maar ik doe mijn best om mensen te blijven ontmoeten.
Ik mis bijna geen familie feestjes,
heb contact met de buren en praat met mensen op de sportschool.
Het geeft soms wel spanning,
wat als de woorden niet komen?
Maar ik merk ook dat het me plezier en energie geeft.
Afasie in beweging
Het thema van de Week van de Afasie is “Afasie in beweging”.
Voor mij betekent dat:
durven om te bewegen, ook al kost dat moeite.
Elke stap, hoe klein ook, maakt verschil.
Voor mezelf, mijn gezin en voor de toekomst.